این مجموعه؛ مسیر کامل یادگیری میکس و مسترینگ بهصورت علمی، کاربردی و ساختارمند برای دستیابی به خروجی حرفهای و استاندارد است.
مولتی بند کمپرسور یا Multiband Compressor نوعی کمپرسور پیشرفته است که سیگنال صوتی را به چند محدوده فرکانسی تقسیم میکند. سپس هر بخش را بهصورت مستقل پردازش میکند. به بیان ساده، این ابزار مانند چند کمپرسور مجزا عمل میکند که هر کدام فقط روی بخش مشخصی از فرکانسها تأثیر میگذارند. به همین دلیل، مولتی بند کمپرسور برای کنترل بیس، وکال، فرکانسهای تیز و مدیریت داینامیک در میکس و مسترینگ بسیار کاربردی است.
اکولایزر دیجیتال و آنالوگ هر دو برای کنترل فرکانسهای صدا به کار میروند، اما هدف و شخصیت آنها با هم تفاوت دارد. اکولایزرهای دیجیتال معمولاً دقت بالاتر، انعطاف بیشتر و خروجی شفافتری ارائه میدهند؛ بنابراین برای اصلاح فرکانسهای مزاحم مناسب هستند. در مقابل، اکولایزرهای آنالوگ یا شبیهسازی آنالوگ، اغلب برای رنگآمیزی صدا، افزودن گرما و ایجاد شخصیت صوتی استفاده میشوند. در این مطلب، منظور از اکولایزر آنالوگ، پلاگینهایی با رفتار و رنگ صدای تجهیزات آنالوگ است؛ نه فقط اکولایزرهای سختافزاری.
پریدیلِی (Pre-Delay) فاصله زمانی میان شروع صدای اصلی و ورود ریورب است. این پارامتر کمک میکند وکال واضحتر شنیده شود و ابتدای کلمات در افکت ریورب گم نشود. مقدار پریدیلِی، فاصله شنیداری میان خواننده و فضای ریورب را کنترل میکند؛ بنابراین، تنظیم درست آن به سرعت قطعه، سبک موسیقی و نوع ریورب بستگی دارد.
اکولایز داینامیک در انتهای میکس ابزاری دقیق برای کنترل فرکانسهایی است که فقط در بعضی لحظهها بیش از حد شنیده میشوند. این روش برخلاف اکولایز ثابت، همیشه فرکانس را کاهش نمیدهد؛ بلکه فقط زمانی وارد عمل میشود که سطح آن محدوده از آستانه تعیینشده عبور کند. برای نتیجه بهتر، ابتدا باید بالانس لاینها را درست تنظیم کنید و سپس با کاهش ملایم ۲ تا ۳ دسیبل، میکس را شفافتر و کنترلشدهتر نگه دارید.