این مجموعه؛ مسیر کامل یادگیری میکس و مسترینگ بهصورت علمی، کاربردی و ساختارمند برای دستیابی به خروجی حرفهای و استاندارد است.
پریدیلِی (Pre-Delay) فاصله زمانی میان شروع صدای اصلی و ورود ریورب است. این پارامتر کمک میکند وکال واضحتر شنیده شود و ابتدای کلمات در افکت ریورب گم نشود. مقدار پریدیلِی، فاصله شنیداری میان خواننده و فضای ریورب را کنترل میکند؛ بنابراین، تنظیم درست آن به سرعت قطعه، سبک موسیقی و نوع ریورب بستگی دارد.
اکولایز داینامیک در انتهای میکس ابزاری دقیق برای کنترل فرکانسهایی است که فقط در بعضی لحظهها بیش از حد شنیده میشوند. این روش برخلاف اکولایز ثابت، همیشه فرکانس را کاهش نمیدهد؛ بلکه فقط زمانی وارد عمل میشود که سطح آن محدوده از آستانه تعیینشده عبور کند. برای نتیجه بهتر، ابتدا باید بالانس لاینها را درست تنظیم کنید و سپس با کاهش ملایم ۲ تا ۳ دسیبل، میکس را شفافتر و کنترلشدهتر نگه دارید.
موسیقی ۸ بعدی یا 8D Audio معمولاً یک فرمت ضبط مستقل نیست، بلکه نسخهای پردازششده از یک فایل موسیقی استریو محسوب میشود. تولیدکنندگان با استفاده از پنینگ متحرک، افکتهای فضایی و ریورب، حرکت صدا را در اطراف سر شنونده شبیهسازی میکنند. این افکت هنگام شنیدن با هدفون، حس قرار گرفتن در مرکز یک فضای صوتی گسترده یا اجرای زنده را تقویت میکند.
پردازش وکال در سبک Hip Hop باید وضوح کلمات، قدرت بیان، حضور در میکس و شخصیت صدای خواننده یا رپر را حفظ کند. در این سبک، وکال معمولاً عنصر اصلی آهنگ است؛ بنابراین باید جلو، شفاف، کنترلشده و پرانرژی شنیده شود. یک زنجیره مناسب میتواند شامل اصلاح ضبط، اکولایزر، کمپرسور، دیاِسر، ساتوریشن، افکتهای فضایی و اتوتیون یا Pitch Correction باشد. با این حال، استفاده بیش از حد از پلاگینها میتواند وکال را مصنوعی، خستهکننده یا بیروح کند.